مهارت‌های نجات از شکاف یخچالی

تاریخ انتشار: 1401/8/4 - تاریخ آخرین تغییرات: 1403/3/3

مهارت‌های نجات در کوهنوردی، اهمیت اساسی دارند. وقتی که بر روی ناحیه‌های یخی حرکت می‌کنید، همیشه ریسکی وجود دارد مبنی بر اینکه شما یا همراهان شما ممکن است در یک شکاف یخچالی سقوط کنید. آگاهی از نحوه جلوگیری از سقوط تیمی و نحوه بیرون کشیدن دیگران از یک شکاف یخچالی، مهارت‌هایی هستند که قبل از پا گذاشتن بر روی یک یخ رود باید یاد بگیرید و تمرین کنید.


آنچه میخواهید درباره مهارت‌های نجات از شکاف یخچالی بدانید:

    نجات از شکاف یخچالی در موقعیت‌های اضطراری، پیچیده و چالش­  برانگیز است؛ بهتر است که در محل اول تصمیماتی اتخاذ شود که از وقوع سقوط جلوگیری شود. بیشتر کوهنوردان احتمالا هرگز مجبور به بکارگیری مهارت‌های نجات نخواهند شد، اما زمانی که احتمالا به آن مهارت‌ها نیاز داشته باشید، یقینا اهمیت حیاتی دارد که در آنها به اندازه کافی خبره باشید. 

    وقتی که یک کوهنورد از تیم شما در یک شکاف یخچالی سقوط می‌کند، هدف شما کمک کردن به او جهت خروج از شکاف است. در بعضی از موارد، ممکن است که آن فرد با استفاده از سیستم صعود در تکنیکی که به عنوان نجات انفرادی شناخته می‌شود، بتواند به تنهایی از شکاف خارج شود. در موارد دیگر، شما مجبورید که با استفاده از یکی از تکنیک‌های بیشمار کشش، او را بیرون بکشید.

    در این مقاله، ما ابزار نجات و مراحل ابتدایی در یک سناریوی نجات از شکاف یخچالی که به آنها نیاز خواهید داشت را بازای یک تیم سه نفره هم­طناب، به شما معرفی می‌کنیم. بر این اساس، قبل از دل به دریازدن برای اولین سفر کوهنوردی خود، باید آموزش ببینید و چندین تکنیک مختلف نجات را تمرین کنید. شما باید با امنیت کوهنوردی کنید .هیچ مقاله یا ویدیویی نمی تواند جای آموزش مناسب و تجربه را بگیرد.

ابزار نجات از شکاف یخچالی

درباره نجات از شکاف یخی با این مقاله از دکوول همراه باشید.

    به عنوان یک حداقل، برای نجات از شکاف یخچالی، به ابزارهای زیر نیاز خواهید داشت:

  • یک نبشی برفی بازای هر نفر جهت ساخت یک کارگاه؛ احتمالا شما به نبشی‌های سایر هم­تیمی‌های خود نیز دسترسی خواهید داشت
  • اسلینگ‌های تک یا جفت برای ساخت کارگاه‌ها  
  • (18 متر ) یا همان 20 پا طنابچه برای ساخت پروسیک
  • 2 تسمه (یا  کارابین‌هایی که به عنوان تسمه عمل می‌کنند) برای سیستم کشش
  • 4 کارابین پیچ، 5 کارابین ساده برای چندین کاربرد، از جمله ساخت یک کارگاه، تنظیم یک سیستم کشش، پروسیک، بستن به کارگاه و ... 

    این موارد، علاوه بر کارابین‌هایی است که برای وصل کردن خودتان به طناب بکار می‌برید. کارابین‌ها باید ترکیبی از طرح‌های گرد و سایر انواع باشند.

نحوه انجام عملیات نجات از یک شکاف یخچالی

    تعداد زیادی سناریو احتمالی وجود دارند که شما احتمالا در یک صعود با آنها مواجه می‌شوید و به این بستگی دارند که چه تعداد کوهنورد با طناب به هم متصل باشند، کدام کوهنورد در گروه باید نجات داده شود و شرایط نجات چه چیزی را تحمیل می‌کنند. بدون توجه به جزییات، مراحل اصلی انجام و موفقیت نجات، منسجم و هماهنگ خواهند بود تا اینکه شما راهکار کششی خاصی را برای بیرون کشیدن فرد، مشخص کنید. مراحل اصلی عبارتند از:

  1. توقف سقوط
  2. ساخت یک کارگاه
  3. انتقال وزن بدن کوهنورد به روی کارگاه
  4. ارزیابی موقعیت
  5. آماده سازی لبه شکاف یخچالی
  6. برپایی یک سیستم کشیدن

    در ادامه، ما فقط یک سناریوی احتمالی را نشان خواهیم داد تا آنچه ممکن است در یک عملیات نجات رخ دهد، را بدانید. در این مثال فرض می‌شود که آخرین فرد در تیم هم­طناب در یک شکاف یخچالی سقوط می‌کند.

مرحله 1: توقف سقوط

درباره نحوه توقف در سقوط شکاف یخی در دکوول بخوانید.

    اگر کسی در تیم سر بخورد، هدف آنی شما توقف سقوط است که در نتیجه آن، کوهنورد بیشتر در شکاف یخچالی سر نخورد یا با خطر دیگری مواجه نشود. مراحل در اینجا آورده شده اند:

  1. همه فریاد بزنند "سقوط" و بلافاصله وارد وضعیت ترمز شوند، تبر یخ خود را در برف فرو ببرند و برای توقف سقوط، بدن‌های خود را بکار بگیرند.
  2. کوهنوردان برای ایمنی خودشان باید پاهایشان را باز کنند و به زمین بکوبند.
  3. در ادامه، کوهنوردان باید طناب را بگیرند و با گام های بلند به سمت کوهنورد سقوط کرده بروند. 

مرحله 2: ساخت یک کارگاه

درباره نحوه شاخت یک کارگاه برای نجات از شکاف یخی در دکوول بخوانید.

    وقتی که تیم، سقوط را متوقف کرد، مرحله بعدی برای نجات­دهنده‌ها این است که کارگاهی بسازند که به اندازه کافی محکم باشد تا وزن کوهنورد سقوط­کرده را تحمل کند و به بیرون کشیدن او از شکاف یخچالی کمک کند. نجات دهنده‌ها با هم صحبت می‌کنند و درباره اینکه کدام موقعیت برای برپایی کارگاه بهترین موقعیت است، تصمیم می‌گیرند؛ یک کوهنورد همچنان تلاش می‌کند تا سقوط را متوقف نگه دارد در حالیکه سایرین تلاش خواهند کرد تا آن کارگاه را با استفاده از حداقل دو وسیله خاص حفاظتی بسازند.

    در اینجا مراحلی که کوهنورد 1 برای ساخت کارگاه طی می‌کند در حالیکه کوهنورد 2 در وضعیت ترمز باقی می‌ماند، آورده شده‌اند:

ساخت یک کارگاه برای نجات از شکاف یخی در دکوول بخوانید.

  • ابتدا، کوهنورد 1 با استفاده از یک گره چفت­شونده (برای مثال، پروسیک یا کلیمست) به منظور حمایت از خود در طول طناب، با احتیاط به سمت کوهنورد 2 می‌رود. کوهنورد 1 آماده است که در صورت نیاز، توقف کند.

ساخت یک کارگاه برای نجات از شکاف یخی در دکوول با این مقاله همراه باشید.

  • کوهنورد 1، با استفاده از حداقل دو قطعه ابزار حفاظتی، یک کارگاه متوازن (همتراز) را در نزدیک کوهنورد 2 می‌سازد. نوع کارگاه برفی به کار رفته (برای مثال، کارگاه T، نبشی عمودی با گیره کابل در بالای آن، نبشی عمودی با گیره کابل در نقطه میانی) به شرایط برف و تجهیزات موجود بستگی دارد.

ساخت یک کارگاه برای نجات از شکاف یخی با این مقاله همراه باشید.

  • کوهنورد 1 یک نقطه مهار (کنترل) ایجاد می‌کند (یک گره یا نقطه کانونی دیگر که بار را بین کارگاه‌ها توزیع می‌کند) که بعدا طناب اصلی را به آن محکم می‌کنند.

مرحله 3: انتقال وزن کوهنورد بر روی کارگاه

درباره انتقال وزن کوهنورد بر روی کارگاه در دکوول بخوانید.

    وقتی که یک کارگاه محکم ساخته شود، مرحله بعدی، انتقال وزن کوهنورد سقوط کرده بر روی آن کارگاه است، بنابراین کوهنورد 2 که تلاش می‌کند سقوط متوقف بماند، می‌تواند از ترمز خارج شود. هدف در اینجا، محکم بستن کوهنورد سقوط کرده به کارگاه در دو نقطه است: یک گره چفت شونده و گره دوم پشتیبان.

    مراحل در اینجا آورده شده‌اند:

  1. کوهنورد 1 یک گره چفت­شونده (برای مثال پروسیک، کلیمست) را بر روی طنابی که به کوهنورد سقوط کرده می‌رسد می‌بندد و با استفاده از یک کارابین  قفل­دار، آن را به نقطه مهار (کنترل) کارگاه می بندد.
  2. کوهنورد 1 یک گره پشتیبان (برای مثال، گره کلاو) را می‌بندد و با استفاده از یک کارابین پیچ آن را به کارگاه اصلی متصل می‌کند.
  3. اکنون کوهنورد سقوط کرده، به کارگاه با گره چفت شونده و گره پشتیبان متصل است.
  4. کوهنورد 2 از وضعیت ترمز خارج می‌شود، طناب را باز می‌کند و جهت امنیت بیشتر، با استفاده از یک اسلینگ و کارابین، به کارگاه وصل می‌شود.

مرحله 4: ارزیابی موقعیت

درباره ارزیابی موقعیت در زمان نجات از شکاف یخی با این مقاله از دکوول با ما همراه باشید.

    در ادامه، با کوهنورد سقوط کرده که اکنون محکم به کارگاه متصل شده است، ارتباط برقرار می‌کنید و موقعیت را ارزیابی می‌کنید.

  1. کوهنورد 1 با استفاده از خود حمایت تا لبه شکاف یخچالی می‌رود تا کوهنورد سقوط کرده را چک کند، و تبر یخ را برای بررسی شکاف بکار می‌برد.
  2. کوهنورد 1، شرایط هم تیمی را بررسی می‌کند و تعیین می‌کند که آیا آنها می‌توانند از موقعیت خارج شوند. اگر بتوانند خارج شوند، با استفاده از پروسیک‌ها برطبق روش نجات انفرادی، صعود خواهند کرد.
  3. اگر کوهنورد نتواند خودش از موقعیت خارج شود، تیم باید تصمیم بگیرد که کدام سیستم بالا کشی را به کار بگیرد.

مرحله 5: آماده سازی لبه شکاف یخچالی

درباره آماده سازی لبه شکاف یخچالی برای نجات از آن با این مقاله از دکوول همراه باشید.

    برای اینکه مطمئن شوید که در زمان بیرون کشیدن کوهنورد، طناب به قسمت عمیق­تر نمی‌رود، باید لبه شکاف را با قراردادن شیئی مانند یک تبریخ، کوله پشتی یا باتوم‌های اسکی در زیر طناب، بپوشانید.

  1. لبه شکاف را ارزیابی کنید. آیا بیش از حد معلق است؟ آیا طناب در لبه بریده شده است، و چقدر عمیق؟
  2. برف اضافی را از لبه پاک کنید و آن را بررسی کنید، مراقب باشید که برف را بر روی کوهنورد سقوط­کرده که در زیر قرار دارد نریزید.
  3. لبه شکاف را به نحوی بپوشانید و یک وسیله میانی در آن قرار دهید که طناب در برف بریده نشود. این کار را با قراردادن یک تبر یخ، باتوم کوهنوردی یا کوله­ پشتی در زیر طناب در لبه انجام دهید. هر شیئی که بکار می‌برید، مطمئن شوید که آن را در برف محکم کرده‌اید تا سقوط نکند.

مرحله 6: تنظیم و برپایی یک سیستم بالا کشی

    بیرون کشیدن یک کوهنورد از یک شکاف یخچالی مستلزم صرف نیروی زیادی است. به کارگیری یک طناب و سیستم قرقره (چرخ تسمه)، به یک نفر یا دو نفر امکان می‌دهد که میزان بیشتری از وزن خود را بکشند. برای بیرون کشیدن یک شخص، روش‌های بسیار زیادی وجود دارد و اینکه چه سیستمی را به کار ببرید به عوامل بسیار زیادی مانند تعداد افرادی که می‌توانند بکشند، چرخ­دنده نجات موجود، میزان مستحکم بودن طناب در برف و شرایط برف، بستگی دارد. شما باید قبل از اولین سفر کوهنوردی خود، سیستم‌ها و سناریوهای بیرون­کشیدن مختلف را یابد بگیرید و تمرین کنید.

    قرقرهZ 1:3 ، یک سیستم رایج بیرون کشیدن است که برای یک تیم سه نفره یا بیشتر، کارایی دارد. نسبت به میزان نیرویی که شما می‌توانید با استفاده از طناب و قرقره اعمال کنید، اشاره دارد. در این  سیستم 3:1، به ازای هر واحد نیرو که به طناب وارد می‌کنید، سیستم کشش با نیروی سه برابر آن، می‌کشد.

درباره قرقرهZ 1:3 ، یک سیستم رایج بیرون کشیدن است در دکوول بخوانید.

  • به منظور تنظیم و راه اندازی یک قرقره Z، یک گره چفت شونده (برای مثال پروسیک) را بر روی طنابی که به کوهنورد سقوط کرده می‌رسد، در نزدیکی لبه وصل کنید. یک قرقره و کارابین (یا کارابینی که به عنوان یک قرقره عمل می‌کند) را برای اتصال آن گره به طنابی که به کشنده می‌رسد، به کار ببرید.

قرقرهZ 1:3 ، یک سیستم رایج بیرون کشیدن است درباره مراحل آن با این مقاله از دکوول همراه باشید.

  • آن گره پشتیبان را (که قبلا در زمان انتقال بار بسته بودید) با یک کارابین  قفل­دار، جایگزین کنید. گره را باز کنید تا طناب بتواند آزادانه در کارابین حرکت کند.

قرقرهZ 1:3 ، یک سیستم رایج بیرون کشیدن است درباره مراحل آن با این مقاله از دکوول همراه باشید.

  • طناب باید از کوهنورد سقوط­کرده به سمت قرقره (یا یک کارابین که به عنوان قرقره عمل می‌کند) در کارگاه بالا بیاید، به کارابین/ قرقره دوم برگردد و مجددا به سمت کوهنوردی که در حال کشیدن است، به شکل یک Z برگردان، بالا برود.

قرقرهZ 1:3 ، یک سیستم رایج بیرون کشیدن است درباره مراحل آن با این مقاله از دکوول همراه باشید.

  • کوهنورد 1 اکنون طناب را به سمت خود می کشد (در جهت کارگاه) تا اینکه پروسیک کشنده به کارگاه نزدیک شود.

قرقرهZ 1:3 ، یک سیستم رایج بیرون کشیدن است درباره مراحل آن با این مقاله از دکوول همراه باشید.

  • سپس، سیستم را با لغزاندن پروسیک در جهت پایین به سمت کوهنورد سقوط کرده، مجددا تنظیم (راه اندازی) کنید. مجددا بکشید، و در صورت نیاز روند را تکرار کنید.

قرقرهZ 1:3 ، یک سیستم رایج بیرون کشیدن است درباره مراحل آن با این مقاله از دکوول همراه باشید.