تکنیک‌های راه رفتن بر روی برف در کوهپیمایی

تاریخ انتشار: 1401/7/6 | تاریخ آخرین ویرایش: 1401/7/6

آگاهی از نحوه حرکت ایمن و مؤثر بر روی شیب‌های برفی، یک مهارت اساسی است که در بدو ورود خود به کوهپیمایی، آن را خواهید آموخت. چه در حال برنامه ریزی برای عبور از یخچال‌ها یا دشت‌های برفی خاصی باشید یا رویای ایستادن بر بالای یک قله پوشیده از یخ مانند کوه‌های آلپ یا ارتفاعات بلند اقساء نقاط جهان را در سر بپرورانید، تکنیک مناسب حرکات پا، اولین سطح امنیتی شما در زمان بالارفتن از کوه‌ها است.


    در این مقاله، چندین تکنیک مختلف را برای بالارفتن و پایین­آمدن از شیب­های برفی بدون استفاده از کرامپون شرح خواهیم داد. در مقالات بعدی، نحوۀ استفاده از یک تبر یخ و کرامپون‌ها (که بر روی کفش‌های کوهنوردی پوشیده می‌شود) جهت امنیت بیشتر را به طورخلاصه بیان خواهیم کرد. این مهارت­های پایه – حرکت بر روی برف، استفاده از تبر یخ و کرامپون – به عنوان مبنایی برای مهارت­های تکنیکی­تر، از جمله نحوه حرکت بر روی یخچال‌ها و پیشروی در ناحیه­های حفاظت نشده و عبور از خطراتی مانند شکاف‌های یخی، به شکل هم طنابی بکار می‌روند.

درباره تکنیک های پیمایش بر روی برف در دکوول بخوانید.

    شما باید با امنیت کوهنوردی کنید .هیچ مقاله یا ویدئویی نمی‌تواند جای آموزش مناسب و تجربه را بگیرد.

بالا رفتن (صعودکردن در شیب) در برف

    بالا رفتن از شیب در برف، بدون کرامپون، مستلزم گام ضربه‌ای (لگد مانند) (step-kicking) است  که در آن، شما با کفش‌های خود برف را می‌شکافید و سطح صافی را ایجاد می‌کنید تا در تعادل بمانید. Step-kicking را می‌توان به سه روش انجام داد. شما حرکات پای خود را با توجه به ناحیه، سطح راحتی و مقدار شیب و همچنین سطح تعادل انتخاب می‌کنید. در صورتی که تعادل کافی نداشته باشید، باید انتخاب یک تکنیک متفاوت برای حرکت پا را در نظر داشته باشید.

    به ترتیب و به نوبت انجام دهید: در برف سخت­تر، عمیق­تر یا سفت نشده (که پای شما ممکن است در آن فرو رود)، step-kicking می‌تواند خسته­کننده باشد. در چنین مواردی، یک ایده مناسب این است که گام‌های ضربه‌ای و باز کردن مسیر را به نوبت و به ترتیب با افراد دیگر در گروه انجام دهید. فرد انجام دهنده گام ضربه‌ای، در یک شیب پیش می‌رود و افراد پشت سر او، در همان گام‌ها راه می‌روند، و به همین ترتیب هرکدام به بهتر کردن سطح برای کسانی که در پشت سر هستند، کمک می‌کنند. جهت تقسیم فشار کار بین همه افراد، پیشروها (رهبران) را تغییر دهید. همچنین، موقعیتی را که قرار است هرکسی را در آن جایگزین کنید در نظر داشته باشید و مطمئن شوید که در وضعیت آسیب فیزیکی یا خطر سقوط قرار ندارید.

درباره بالا رفتن (صعودکردن در شیب) در برف در دکوول بخوانید.

گام ضربه‌ای (ضربه مستقیم در برف)

    این تکنیک، مبنای بالارفتن از برف با شیب کم و نرم است. شما نحوه ضربه زدن گام ها را زمانی که شیب و زاویه و استحکام برف تغییر می کند، انتخاب و تنظیم می‌کنید.

  1.  جهت ایجاد یک سطح یکدست و یکنو اخت، کفش خود را مستقیما در برف فرو می‌برید.
  2.  مطمئن شوید که کل پای شما (سطح پوتین در زیر کف پا) در برف قرار گرفته است.
  3.  مستقیم بایستید و وزن خود را بر روی آن پا بیاندازید.
  4. از نشانه گرفتن انگشتانتان به سمت سربالایی یا راه رفتن بر روی نوک انگشتان که می‌تواند تعادل شما را برهم بزند، اجتناب کنید.

پای خمیده

    وقتی که زاویه شیب افزایش می‌یابد یا برف سخت­تر می‌شود، ممکن است گام ضربه‌ای در برف برای شما سخت­تر شود، یا ممکن است شما متوجه شوید برای اینکه کل کفش شما در تماس با برف باشد، مجبورید که گام ضربه‌ای بیشتری بردارید (step-kicking را بیشتر انجام دهید). خمیده راه رفتن می‌تواند به شما کمک کند که در زمان بالارفتن از ناحیه های با شیب بیشتر، تعادل خود را حفظ کنید.

  1. مانند یک بالرین بایستید و ضمن بالارفتن پاهای خود را به شکل V خم کنید.
  2. مطمئن شوید که بیشتر لِژ کفش شما با برف تماس دارد.

گام متقاطع

    وقتی که مسیر و ناحیه پرشیب­تر می‌شود یا سطح راحتی شما در بکارگیری موقعیت راه رفتن خمیده، کاهش می‌یابد، جهت حرکت ایمن­تر و داشتن تعادل، به تکنیک متقاطع تغییر موقعیت بدهید.

  1. ضمن اینکه به بالارفتن ادامه می‌دهید، به طور متقاطع در راستای خط سقوط شیب قرار بگیرید.
  2. پایی را که در سراشیبی قرار دارد از روی پای دیگر عبور دهید و بصورت قطری (مورب) بالا بروید.
  3. با پای دیگر همین روند حرکت را تکرار کنید.

گام استراحت

    گام استراحت، برای حفظ انرژی در زمانی که سربالایی را می‌پیمایید و از آن بالا می روید، بسیار حیاتی است. این تکنیک، شما را در یک ریتم (حرکت منظم) یکنواخت قرار می دهد که به شما کمک می کند تا با کارایی بیشتری بالا بروید و مانع خستگی ماهیچه­هایتان می‌شود. در هر گام، با قرار دادن وزن خود بر روی استخوان­بندی پای عقب، شما به طور لحظه‌ای بین گام­ها استراحت می‌کنید.

    چگونگی گام استراحت در اینجا آورده شده است:

  1. با یک پا در سربالایی قدم بردارید.
  2. در حالیکه پای قرارگرفته در سراشیبی را صاف می‌کنید و آن زانو را قفل می‌کنید، صاف بایستید.
  3. برای یک لحظه بر روی پای عقبی استراحت کنید.
  4. قدم بعدی را به سمت بالا بردارید.

    نکته: گام‌ها را کوچک بردارید.

پایین آمدن (از سراشیبی) در برف

    بسیاری از حوادث کوهنوردی بر روی سراشیبی‌ها و زمانی که احتمالا بیشتر خسته­اید رخ می‌دهند. برای پایین آمدن با ایمنی بیشتر از شیب­های برفی، روش­هایی متفاوت را یاد بگیرید.

درباره نحوه پایین آمدن (از سراشیبی) در برف در دکوول بخوانید.

گام برداشتن پلانژ (شیرجه‌ای)

    گام پلانژ، یک تکنیک کابردی برای حفظ تعادل شما است و به پایین آمدن سریع شما کمک می کند. در این تکنیک:

  • به سمت پایین گام بردارید و پاشنه پای خود را مستقیما به سمت برف هدایت کنید؛ پاشنه پا را در برف فرو نبرید.
  • زانوهای خود را کمی خم کنید و بدن خود را در وضعیت بازتری قرار دهید.
  • انگشتان خود (انگشتان پا) را به سمت بالا و بیرون از برف نگه دارید.
  • بازوهایتان را در مقابل خودتان نگه دارید و سعی کنید به عقب خم نشوید.

سُر خوردن

    سُرخوردن یک روش سریع و مهیج برای پایین آمدن از یک کوه است. در حالت ایستاده یا نشسته، چندین قانون برای سُرخوردن وجود دارند:  

  1. وقتی که کرامپون پوشیده‌اید این حرکت را انجام ندهید
  2. این حرکت را بر روی یک یخ­رود انجام ندهید.
  3. زمانی که با طناب به همدیگر متصلید، این حرکت را انجام ندهید.

    اگر در حال سرخوردن هستید، باید آنچه را که در پایین (مسیر) وجود دارد بشناسید و بتوانید فضای بعد از موقعیت خود را ببینید. اگر نتوانید آنچه را که بعد از شما قرار دارد ببینید، پس سرخوردن ایدۀ مناسبی نیست. همیشه آماده باشید که درصورت از دست دادن کنترل، بتوانید متوقف شوید.

سرخوردن نشسته

    سرخوردن درحالتی که نشسته‌اید، آسان است. شما اساسا بر روی باسن خود به سمت پایین سر می‌خورید ضمن اینکه کلنگ خود را برای حفظ کنترل بکار می‌گیرید.

نکاتی برای سرخوردن نشسته:

  • پاهایتان را در جلوی خودتان نگه دارید و زانوهایتان را کمی خم کنید
  • کلنگ را با هر دو دست نگه دارید (یک دست بر روی تیشه و دست دیگر بر روی میله) و به منظور کاهش سرعت یا توقف، بخش تیز را بعنوان یک سکان در برف فرو ببرید.

درباره سرخوردن نشسته در دکوول بخوانید.

سرخوردن در حالت ایستاده (اسکی با پوتین)

    اسکی با پوتین که بخ عنوان سرخوردن ایستاده نیز شناخته می‌شود، می‌تواند یک روش سریع، کارامد و اللبته خشک برای پایین آمدن از کوه باشد. شما اساسا به سمت پایین شیب اسکی می‌کنید و کف کفش‌های خود (به جای چوب اسکی) را برای سرخوردن بکار می‌گیرید. این روش، بیشتر از سرخوردن نشسته نیاز به تمرین دارد اما شما را کمتر خیس می کند.

درباره سرخوردت ایستاده در برف با پوتین یا اسکی در دکوول بخوانید.

نکاتی برای سرخوردن ایستاده:

  • در یک موقعیت اسکی بایستید ضمن اینکه زانوهایتان کمی خم شده اند و پاها نزدیک همدیگر هستند.
  • با نگهداشتن بدنتان به طرف جلو، به سمت پایین سر بخورید (بینی شما بالای انگشتان پایتان باشد).